Life is not useful (of it is what it is) - Creatie november 2023
Een gevoelige en krachtige dans door de woorden van Ailton Krenak om een andere manier te verbeelden om de wereld te bewonen en zich te laten verwonderen over het leven.
Life is not useful (of it is what it is) is een gedanste lezing, ontstaan uit de ontmoeting tussen choreograaf Bruno Freire en de woorden van Ailton Krenak, een van de belangrijkste politieke stemmen in hedendaags Brazilië. In zijn publicatie “Het leven is niet nuttig” stelt hij dat het leven een ervaring van verwondering is die niet gereduceerd kan worden tot zijn utilitaire dimensie. Bezeten door de kracht van deze woorden danst Bruno Freire op Krenaks tekst als op een muzikale partituur en nodigt hij ons uit – via een unieke luisterervaring – om die in ons lichaam te voelen.
Als filosoof en inheemse activist levert Ailton Krenak kritiek op de hedendaagse stedelijke samenleving. Overtuigd dat het urgenter is om te luisteren naar degenen die zorg dragen voor het bos dan naar degenen die het vernietigen, neemt Bruno Freire ons mee in zijn vraagstelling. Hoe kunnen we de klimaatcatastrofe onder ogen zien zonder te vervallen in angst en melancholie? Door zich te laten doordringen door de klank en betekenis van de woorden brengt hij Krenaks gedachten tot leven en initieert hij een dans om het einde van de wereld uit te stellen.
Life is not useful (of it is what it is) is het tweede luik van een tweeluik dat de kunstenaar wijdt aan zijn onderzoek naar het wonderlijke. Alleen op een sobere scène geeft hij lichaam en stem aan een aangrijpende reflectie over het leven. Door ons te confronteren met de ravages veroorzaakt door de westerse samenleving, stelt hij onze gewoontes als “eters van de planeet” in vraag. Wat als het juist de nutteloosheid van het leven is die het zo kostbaar maakt? Wat als het enige doel van ons bestaan op aarde simpelweg is om te leven?
concept, choreografie en performance Bruno Freire gebaseerd op teksten van Ailton Krenak
geluidsontwerp Tomas Monteiro
assistentie Manon Santkin en Robson Ledesma
lichtontwerp Laura Salerno
lichtregie : Nixon Fernandes
Provocations Cristian Duarte
dramaturgische blik : Ana Teixeira en Anna Czapski
ondersteuning vertaling tekst Roz Whytes (Engels), Anna Czapski (Frans)
Life is not useful (of it is what it is) en Matamatá vormen een tweeluik.
Dit tweeluik is de productie van twee choreografische werken die elkaar aanvullen en complexer maken, zoals twee fotografische beelden die naast elkaar worden geplaatst. Diptych is een project bestaande uit een choreografisch stuk voor drie performers en een solo gedanste lezing. Het is de ontplooiing van Bruno’s oneindige zoektocht naar en rond het wonderlijke.
Geconfronteerd met de zeitgeist van onze tijd, de klimaatcatastrofe, de nakende dood van het grootste tropische bos ter wereld, stel ik mezelf als choreografisch kunstenaar de vraag: zullen we in staat zijn om te herbebossen/herplanten, om bos te worden met onze lichamen en onze steden, hoe zullen we vreugde en plezier zoeken zonder te vervallen in melancholische en eco-klimaatangst? Hoe maken we een dans om “het einde van een wereld uit te stellen”?
We vertrekken vanuit lichamelijke verbeeldingen om de gedachten van de toeschouwers te laten dansen.
Productie Stephanie Bouteille, Pierre-Laurent Boudet, Lucille Belland voor Entropie Production
Gedelegeerde productie La Balsamine
Coproductie La Balsamine, Charleroi Danse - centre chorégraphique de Wallonie-Bruxelles, La Cigalière, La Coop asbl, Shelter Prod,
Met steun van Service de la Danse de la Fédération Wallonie - Bruxelles, Wallonie-Bruxelles International, European Union - Culture Moves Europe, Wallonie Bruxelles Théâtre-Danse, taxshelter.be, ING, Tax Shelter van de Belgische federale overheid
Residenties Festival International BAM (Siby/Bamako - Mali), WorkspaceBrussels, KRAAK Santarcangelo International Festival (It), La Cigalière (Sérignan - Fr), BUDA Kunstencentrum (Kortrijk - Be)
, Théâtre VARIA (Be)
Dankwoord Ailton Krenak, Tarina Quelho, Thiago Alixandre, Calixto Neto, Breno Caetano, Zé Fernando, Louise Cardon & Cao Guimarães