Gebaseerd in Brussel sinds 2010, zijn Marie Goudot en Michaël Pomero danser·essen, choreografen en pedagogen, actief in het Europese danslandschap sinds het einde van de jaren 90.
Hun werk steunt op diepgaande collaboratieve processen waarin beweging wordt verkend via gedeeld onderzoek en collectieve intelligentie.
In 2005 richten zij samen met Julien Monty het choreografisch laboratorium LOGE22 op.
LOGE22 creëerde 12 performances en choreografische stukken (Angle mort, Sur Faces, …comme étant de l’émiettement, Konkretheit, Rumeur…) die internationaal werden gepresenteerd (Frankrijk, België, Griekenland, Slovenië, Kroatië, Verenigde Staten) en droeg bij aan collectief artistiek onderzoek met projecten zoals de coöperatie SPIDER, een rondreizend multidisciplinair festival en Europees kunstenaarsnetwerk van 2010 tot 2016.
In 2022 richten zij YOUNGSTERS op, een Brussels platform van internationale kunstenaars dat – via artistieke verkenningen – sociale en culturele kloven wil verkleinen, met nadruk op
diversiteit en toegankelijkheid. Ze creëren ruimtes waar Brusselse jongeren samenkomen en deelnemen aan sociale en culturele activiteiten, opgevat als tijdelijke creatieprocessen. Elke activiteit wordt gevormd door de interesses, weerstand en aspiraties van de deelnemende jongeren.
YOUNGSTERS biedt ook een productiecontext voor collectieve en/of individuele creaties van elk van zijn leden: Youness Khoukhou, Anika Edström Kawaji, Marie Goudot, Robin Haghi, Michael Pomero en Thomas Vantuycom.
Begonnen in de 20e eeuw bij Maurice Béjart, sloegen de interpretatieroutes van Marie en Michael een andere weg in tijdens hun samenwerking met Russell Maliphant in Londen, begin jaren 2000.
Marie en Michaël werkten daarna beiden intensief samen met Anne Teresa De Keersmaeker / Rosas, en namen tussen 2007 en 2023 deel aan talrijke creaties (The Song, Cesena, Vortex Temporum, Mitten 6Cellosuiten, Così fan tutte...), museale in-situ performances (Work/travail/Arbeid, 5agon…) en onderzoeksprojecten (A ToolBox).
Hun werk, individueel en collectief, werd ook gevoed door samenwerkingen met artiesten en/of choreografen zoals Pierre Droulers, Chrysa Parkinson, John Jasperse, Mark Lorimer, Ictus, Christine De Smedt, Gilles Amalvi et Ula Sickle…
Ze maakten beiden van 2016 tot 2025 deel uit van de faculteit en het docententeam van P.A.R.T.S, en droegen actief bij aan de pedagogische ontwikkeling van de school.
Hun lespraktijk strekt zich ook uit tot CNSMD de Paris, Charleroi Danse, CN D Pantin, CN D Lyon, KASK, IRCAM, evenals tot diverse internationale workshops: Impulstanz, Camping, Summerschool, Darmstadt Neue Musik Festival...
Momenteel maakt Marie deel uit van het coördinatieteam van het masterprogramma van P.A.R.T.S.
Michaël maakt ook deel uit van een onderzoeksgroep over “diversiteit in het hoger dansonderwijs in Europa” (P.A.R.T.S., La Manufacture, SKH, Universiteit van Amsterdam), waarvan het rapport Dancing With in 2025 werd gepubliceerd.
Sinds 2022 focussen Marie en Michaël zich voornamelijk op het vinden van een evenwicht tussen onderzoek en collectieve creaties (waarin de notie van de unieke auteur·ice continu in vraag wordt gesteld), en het doorbreken van grenzen tussen praktijken en publieken.
Hun artistieke praktijk bevindt zich vooral in de relatie tussen de subject(en), de ruimte en de beperking. Deze relaties leiden tot tijdelijke constellaties en openen ruimtes om te componeren, te transformeren, te bewonen en te delen.
Beweging wordt gestimuleerd door de relatie van het lichaam met zijn omgeving, en ontstaat vanuit luisteren en ontmoeting met vormen van alteriteit: geluiden, teksten, objecten, aanwezigheden.
Beweging wordt gezien als een antwoord op wat op het lichaam inwerkt, eerder dan als een directe zelfexpressie — een vertaling van wat ons doorkruist, verplaatst, verandert. Deze opstellingen beogen een verschuiving in de perceptie van de handelende naar de ontvangende.
In 2024 creëren zij samen met Sophia Dinkel, Mark Lorimer en Kobe Van Cauwenberghe de performance Ghost Trance Sessions met 6 musici en 4 dansers voor het ensemble Ictus, geïnspireerd op de holistische muziek van Anthony Braxton.
In 2025 creëren zij Passé sous silence met het Youngsters-collectief en de leerlingen van de “District”-klas van de École Plurielle Maritime in Molenbeek, gepresenteerd in het Théâtre National Wallonie-Bruxelles tijdens het festival À la scène comme à la ville.
Hun laatste duet, Partager le Vide , gecreëerd samen met Sophia Dinkel, Frédérique Jarabo, Julien Monty, Tom Pauwels en Quentin Maes, werd gepresenteerd in het CN D Pantin in oktober 2024, in het Cndc Angers, in de Ménagerie de Verre en in de KaaiStudios, in coproductie met Kaaitheater/Charleroi Danse in 2025, en vervolgens in het TAP de Poitiers tijdens het festival À corps in 2026.
Hun lopende creatie, After Hannibal , in samenwerking met Julien Monty, Christine De Smedt en Gilles Amalvi, wordt gepresenteerd in de Brigittines op 20 en 21 maart 2026, en daarna in het Palais de Tokyo op 10 en 11 april 2026, binnen de CN D Hors les murs-programmering.
Daarnaast werken zij aan A nameless response, een performance geïnspireerd door de tentoonstelling van Nairy Baghramian voor het WIELS, gepresenteerd in situ op 7 en 8 februari 2026.
Ze bereiden ook de transdisciplinaire performance Be fore, There fore voor het seizoen 2026/27 voor, in samenwerking met componiste en muzikante Eva Reiter, beeldend kunstenaar Nikolaus Gansterer en Julien Monty.